[ gift from the sea journal — ของขวัญจากทะเล ]
เท้าได้สัมผัสผืนทรายครั้งล่าสุด ก็เมื่อ เดือนสิงหาคม ปีที่แล้ว ( 2020 )
การขยับตัวไปไหนไม่ได้ราวกับเมืองเป็นอัมพาตนี้ ทำให้เราทำได้แค่เพียง เปิดดูสมุดบันทึกหรือภาพเก่าๆ และวันนี้เราก็ได้ทบทวนถึงวันนั้น … อีกครั้ง
การไปทะเลแบบไม่ได้ตั้งใจครั้งนั้น
ทำให้เราได้รับบางสิ่งบางอย่าง
ที่เติมเต็มหัวใจเรา
ขอบคุณบันทึกที่ได้ทำเอาไว้
ทำให้เรารู้ว่า เรามีความสุขได้ด้วยเรื่องเล็กๆ
เราไม่ต้องมีเป้าหมายใหญ่ หรือทำเรื่องใหญ่เกินไป เพื่อให้มีความสุข — ความสุขมันอยู่รอบตัวเรา มันมีอยู่ตลอดเวลา
ซ้าย : เจอแมวหน้าตาเหมือนไอ้เจ้าแพนแพน
ขวา: สีดูน่ารักดีเลยถ่ายมาด้วย
เดินผ่านโรงแรมนึง เป็นสไตล์ที่ชอบมากกกกกก
ทุกครั้งที่เรามาทะเล เราจะรู้สึกเสมอ
เพราะมันเหมือนบ้านของเรา
ตอนนี้คิดถึงบ้านมากกกกกกกกกก
แมวที่เจอระหว่างทาง เจ้าของไนซ์มากกกก
ชายหาดที่สะอาด… ปราศจากผู้คน และขยะ ~
นั่งมองผู้คนจากอีกฟากนึงของชายหาด —
เขียนเล่าไม่หมด ตามไปย้อนฟังได้ในยูทูปนะฮะทุกคนนนน
มันได้ฟิลกว่าาา ( แต่อาจจะรำคาญเสียงลมนิ๊ดนึงนะ 555 )
panpanmeme 